(I) " Przez uszy przelatywał blues.
Jego rytm napędzał nogę, która zaś pędziła za tęem słów.
Oczy zielone patrzyły w moją stronę,
cicho szeptały o malowniczych wyprawach.
"Po cóż mi nadzieje stroić,
Pewnie nigdy nie dotknę jego dłoni..."
Mruczałam.

Wiadomości dźwięk.
Cichy brzdęk rozerwał ciszę w szwie.
"Nie spodziewałam się" Znowu wymruczałam.
Z rumieńcem na twarzy
tak jakby nie było między nami ściany.

Jakbym widziała oczy zielone,
spoglądające jak tone...
W magii słow i zachwytów,
w świecie szczęścia i błękitów.
Nie wierzyłam w przyszłość piękną...
Spędzoną u Jego boku.

(II) Dzisiaj mija mnie ich wielu,
ale nigdy nie ten zielonooki.
Nie omija,lecz porywa
tam gdzie świat nas nie dotyka. "

Pierwsza część jest długa...Druga krótka i na temat.
Pierwsza jest z 26 czerwca 08'... Druga z 17 maja 09'.

Tajemnice zostały pochowane wraz z wakacjami.
Niedomówienia spalone przy ogniskach.
Smutek zapity pod zwalonymi drzewami.

Miłość jest piękna.
Tylko trzeba odkryć jej tajemnice.